الشيخ محمد علي اسماعيل پور القمشه‌اى

40

رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى)

مسأله 224 - مقدارى از لبها و پلك چشم كه موقع بستن روى هم مىآيد و نيز جايى را كه انسان نمىداند از ظاهر بدن است يا باطن آن اگر نجس شود بنابر احتياط واجب بايد آب بكشند . مسأله 225 - اگر گرد و خاك نجس به لباس و فرش و مانند اينها بنشيند چنانچه طورى آنها را تكان دهند كه گرد و خاك نجس از آنها بريزد پاك مىشود . 10 - استبراء حيوان نجاستخوار مسأله 226 - بول و غائط حيوانى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده نجس است و اگر بخواهند پاك شود بايد آن را استبراء كنند يعنى تا مدتى كه بعد از آن مدت ديگر نجاستخوار به آن نگويند نگذارند نجاست بخورد و غذاى پاك به آن بدهند و بنابر احتياط واجب بايد شتر نجاستخوار را چهل روز و گاو را سى روز و گوسفند را ده روز و مرغابى را هفت يا پنج روز و مرغ خانگى را سه روز از خوردن نجاست جلوگيرى كنند و غذاى پاك به آنها بدهند و اگر بعد از اين مدت باز هم نجاستخوار به آنها گفته شود بايد تا مدتى كه بعد از آن مدت ديگر نجاستخوار به آنها نگويند آنها را از خوردن نجاست جلوگيرى نمايند . 11 - غايب شدن مسلمان مسأله 227 - اگر بدن يا لباس مسلمان يا چيزى كه مانند ظرف و فرش در اختيار اوست نجس شود و آن مسلمان غايب گردد با پنج شرط پاك است : اول - آنكه آن مسلمان چيزى كه بدن يا لباسش را نجس كرده نجس بداند پس اگر مثلًا لباسش به عرق جنب از حرام آلوده شود و آن را نجس نداند بعد از غايب شدن او نمىشود آن لباس را پاك دانست ، و گذشت كه عرق جنب از حرام نجس نيست فقط با آن نماز نمىشود خواند . دوم - آنكه بداند بدن يا لباسش به چيز نجس رسيده است .